[1433 - 1499] Κορυφαίος εκφραστής του πνεύματος της Αναγέννησης όπως εκφράστηκε μέσα από τα κορυφαία έργα της Μουσικής, της Λογοτεχνίας και της Ζωγραφικής. Η επίδραση του Φιτσίνο άμεσα στην Αναγέννηση της Φλωρεντίας του 15ου αιώνα, και γενικότερα στη δυτική Ευρώπη, ήταν βαθιά, καθοριστική και ανεξίτηλη. Η φιλοσοφία του Φιτσίνο έπαιξε σημαντικό ρόλο στον Πολιτισμό - Μουσική Τέχνες και Λογοτεχνία. [John Colet -αρχιερεύς του Αγίου Παύλου, που εγκαθίδρυσε το σύστημα ιδιωτικής δημοτικής εκπαίδευσης στην Αγγλία- Botticelli, Michelangelo, Shakspeare].
Στα 23 του άρχισε να μεταφράζει τον Πλάτωνα, τους Νεοπλατωνιστές και άλλα αρχαία Ελληνικά φιλοσοφικά συγγράμματα. Λίγο αργότερα έγινε δάσκαλος στο σπίτι των Μεδίκων και παρέμεινε φίλος και σύμβουλος του Λορέντζο του Μεγαλόπρεπου για όλη του τη ζωή.
Στα 29 του έγινε διευθυντής της Πλατωνικής Ακαδημίας των Τεχνών της Φλωρεντίας που ίδρυσε ο μεγάλος άρχοντας της Φλωρεντίας Κόζιμο Ντε Μέντιτσι.

Με την Ακαδημία συνδέθηκαν τα λαμπρότερα πνεύματα της εποχής, ένας γαλαξίας απαράμιλλος στην νεώτερη ιστορία της Ευρώπης: καλλιτέχνες, πολιτικοί, λόγιοι και επιστήμονες όπως οι Μέδικοι, οι - Ντά Βίντσι, Μιχαηλάγγελος, Μποτιτσέλλι, Ραφαήλος, Αλμπέρτι, Πίκο Ντέλα Μιράντολα, Καστιλιόνε, Λαντίνο, Πολιτσιάνο και άλλοι.

Πράγματι, η έδρα της Πλατωνικής Ακαδημίας του Φιτσίνο στο Careggi, στην πλαγιά του Μοντεβέκκιο, έξω από τη Φλωρεντία, έγινε τόπος προσκυνήματος προτού ακόμα ο Φιτσίνο πεθάνει. Εκεί ακριβώς, έως σήμερα, γιορτάζεται η γέννηση του, με μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις. Εκδηλώσεις προς τιμήν του γίνονται και στο Λονδίνο, στο Ίδρυμα "Pope's Villa" - 19 Cross Deep, Twickenham.

Αποσπάσματα >> από τις Επιστολές

[1469] Γεννήθηκε το 1469 στο Roterdam (Ολλανδία).
-"Nulli concedo"- "Mε κανέναν δεν συγκαταβαίνω" σφραγίδα του Έρασμου, φυλάσσεται στο Μουσείο της Βασιλείας, στην Eλβετία και επίγραμμα στον τάφο του.
To "Mωρίας Εγκώμιον" το έγραψε μέσα σε επτά ημέρες! διάστημα που ήταν άρρωστος μέσα στο σπίτι του -"για να διασκεδάσει"- όπως είπε σε φίλους του, που τον παρώτρυναν να το δημοσιεύσει.

Αποσπάσματα >> από "Μωρίας Εγκώμιον", μετάφραση Στρατή Τσίρκα.

[1891] Γεννήθηκε το 1891 στη Nέα Υόρκη. O πραγματικός του βίος αρχίζει το 1930 όταν ήρθε στην Ευρώπη όπου παρέμεινε για μια δεκαετία. H παραμονή του στην Ελλάδα υπήρξε σύντομη, όμως καθοριστική — αφού γνωρίστηκε με πολλούς Έλληνες συγγραφείς [Κατσίμπαλης], καθώς και με τον Laurence Durrell που καθώς ο τελευταίος τονίζει, η διαμονή του εδώ, υπήρξε η υπέρτατη περιπέτεια της ζωής του!

Απόσπασμα >> από το "Ο Κολοσσός του Μαρουσιού" —μυθιστόρημα που αποτελεί ύμνο κι ένα λόγο υπάρξεως για τη σύγχρονη Ελλάδα.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Μεγάλωσε στη Αθήνα. Σπούδασε Νομικά. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως δικαστής, μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας. Κατά τα έτη 1968-1972, διώχτηκε για την αντιστασιακή του δράση. Από το 1977 έως το 1989 εκλέγεται βουλευτής, για να εγκαταλείψει και να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο γράψιμο.

Aποσπάσματα >> από το Μοντέλο, Ένα χαμένο πορτοφόλι

[1908 - 1960] Μιχάλης (Μίτια) (λογοτ. κι αυτό υποκοριστικό, από το Μίτια των Αδελφών Καραμαζώφ του Ντοστογιέφσκι) Καραγάτσης —Υπέγραφε “Μ. Καραγάτσης” Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1908. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Ροδόπουλος. Το "Καραγάτσης" το διάλεξε από ένα δένδρο που ήταν στην αυλή της εκκλησίας στη Ραψάνη, όπου καθόταν μικρός και διάβαζε —ονομαζόμενο "καραγάτσι".

Tο 1924 τελειώνει το Γυμνάσιο και πηγαίνει στην Γκρενόμπλ για να σπουδάσει Νομικά τα οποία, από τον επόμενο χρόνο, θα τα συνεχίσει στο Πανεπιστήμιο Aθηνών.
Tο 1927 παίρνει μέρος στον πρώτο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Nέας Eστίας με το διήγημα «Kυρία Nίτσα», το οποίο θα αποσπάσει τον A΄έπαινο και θα δημοσιευτεί το 1929 σε συλλογικό τόμο που περιελάμβανε τα βραβευμένα διηγήματα του διαγωνισμού (Oι θεότητες του Kοτύλου, εκδ. Bιβλιοπωλείον της Eστίας).

Πέθανε το 1960 σε ηλικία 52 ετών κι η τελευταία του γραπτή λέξη ήταν "Ας γελάσω!" >> περισσότερα